Po II wojnie światowej

Tragicznym wynikiem wojny była dla Ochoty utrata 83% mieszkańców, zaginionych i zamordowanych przez okupanta. Dni wyzwolenia bardzo szybko przywróciły powtórne życie dzielnicy. Nastąpiła intensywna odbudowa, w maju 1945 r uruchomiono komunikację miejską, w czerwcu stację filtrów i montaż domków fińskich przy ulicy Wawelskiej, lotnisko.

Bardzo szybko przystąpiono do budowy osiedli mieszkaniowych i obiektów przemysłowych. Wynikiem nowego rozplanowania Ochota została podzielona na dwie strefy - obszar typowo miejski Starą Ochotę o układzie urbanistycznym sprzed II wojny światowej oraz tereny nowo zabudowane, takie jak Przy Parku, Osiedle Opaczewska, Słoneczny Skwer z architekturą charakterystyczną i typową dla okresu powojennego.

W dzielnicy wybudowano wiele zakładów przemysłowych m.in. Wytwórnię Sprzętu Komunikacyjnego Okęcie, Zakłady Elektrotechniki Motoryzacyjnej, Zakłady Elektronicznej Aparatury Pomiarowej oraz duży zespół instytutów naukowych i uczelni.

Na szczęście Ochota nigdy nie zatraciła swojego specyficznego charakteru, miejsca zieleni i ogrodów, pozbawionego wielkomiejskiego zgiełku i betonowych przestrzeni.